نوروزتان پیروز

نوروز بر همه ی دوستان مبارک باد.

این شعر مربوط به سالی است که قرار بود تعطیلات عید به زمستان برود که نرفت: 

نوروز 

ريشه در آب‌هاي اساطيري

                        روييدم

            بر دامنه‌ي «كوه خدا»

            به ساحل «هامون»

در آن پگاه

            كه دختران سه‌گانه‌ي موعود

                        تن به آب زدند

            و «سوشيانت»

برگ انجيرش را

                        به شاخه‌ي من آويخت

ريشه در آب‌هاي اساطيري

                        روييدم

            در پگاهي كه ريواس روييد

                        از مزار پدر

                        و تخم گذاشت

                        پوپك انسان

                                    در معبد «آناهيتا»

                                    بر قلّه‌ي «كوه خدا»

            وقتي به چرا راندند

            نخستين رمه را

                        با آواز ني‌لبك چوپان

                        در گوشه‌ي چراگاه «سلمك»

ريشه در آب‌هاي اساطيري

                        روييدم

            در آن پگاه كه خفت

                        ده ماهه زمستان

            و پدر ايستاده بود

                        بر جنازه‌ي اهريمن

            در جبهه‌ي سال

            تا بحل كند

                        تردامنان را

            و به جزيه بگيرد

                        در سايه‌سار شنبه‌هايم

                        عسلي‌دوزان را

            و شكر هديه كند

                        نوباوگان را

ريشه در آب‌هاي اساطيري

                        روييدم

            در آن الست كه شامش را

                        كعبه‌ي آتش افروخته بود

            و آب پاشيدند به روي هم

            «سوشيانت» و خواهران

گاهي كه بشارت آورد سروش

            آن پيامدار جام را

                        به انوشگي

تا برويند

            ستون‌هاي غلّه و بنشن

                        به شگون فراواني

ريشه در آب‌هاي اساطيري

                        روييدم

            موزون

                        در نغمه‌اي مناسب «عشّاق»

                        همساز نغمه‌هاي مخالف

                        «زيرافكند» گام‌هاي «حجاز» و «عراق» و «ترك»

و انوشه ماندم

            بر پيشاني سال

                        در هجوم سمومي سخت

                                    سرسبز

زمستانشان باد!

ستون‌هاي غلّه و بنشن، مرا

            به شگون قحطي، شما را

و فروردگانتان باد!

            روزهاي سبزم را

                        اگر به زمستان بريد

                                    تبرداران!

                                                          (م-راهی)

شعر انگلیسی

The word's love poetry

p.305

British poetry

Things lovelier

Humbert wolfe

(1885-1940)

Things lovelier

 

You cannot dream Things lovelier

Than the first love I had of her

 

Nor air is any by magic shaken

As her first breath in the first kiss taken

 

And who in dreaming understands

Her hands stretched like a blind man's hands?

 

open,trembling wise they were

You cannot dream things lovelier

 

عاشقانه‌هاي جهان

ص 305

شعر انگلستان

دلخواه‌ترين‌ها

هامبرت ولف

(1940-1885)

دلخواه‌ترين‌ها

نه! تو حتّي در رؤيا هم نمي‌تواني ببيني

            چيزي دلخواه‌تر از نخستين عشق

                        عشق من به او

نه! هيچ نسيمي نيست

            با آن لرزش سحرآميز

            چونان نفس نفس زدن او

                        در نخستين بوسه

و چه كسي در رؤيا حتّي

            مي‌تواند حس كند

            كه او دستانش را گشود

                        مثل يك نابينا

 

لرزان، بگشاي دستانت را

            آنسان كه نابينايان

نه! تو حتّي در رؤيا هم

            نمي‌تواني ببيني

                        دلخواه‌ترين‌ها را

                                    گزاشتار: محمّد مستقيمي(راهي)

 

پينك پونگ ۷

 پينك

            پونك               پينك

           پونك...

گاهي راست

            گاهي چپ

براي تو چه فرق مي‌كند؟

                                   (م-راهی)

 

معرفی دو شاعر جوان

معرّفي دو شاعر جوان

بيد مجنون!

چقدر زود پير شدي

اكنون ديگر

دستانت به آب مي‌رسد

***

دستان خشكيده‌ي برگ!

تا كي آويزان در شاخه‌هاي سبز؟

                        دل بكن!

***

ماهي و ماه

            قطره‌اي باران

            لحظه‌اي لبخند

            چال گونه

                        آخ پاي دلم!

***

چه آراسته و يكرنگ مي‌نمايي!

اين منشور

            دستت را رو مي‌كند

***

مي‌نشينم

            تا ثانيه‌ها را دور بزني

كاش لحظه‌ي عبور از من

                        خواب مي‌ماندي!

                                                سارا مستقيمي

دل تاريكي

باد و در، زوزه‌ي ديدار مي‌كشند

و اشعه‌هاي عريان

            بي‌هوا

            اشتياق اوّلين بوسه‌شان را

            لاي مژه‌هاي فشرده‌ي من

                                    مك مي‌زنند

سايه به خاك قد مي‌كشد

            تا سر و شانه‌اش را به انگشتانم بمالد

            و موهاي پاهايم را قلقلك دهد

گربه‌اي مي‌شود و آواز مي‌خواند

            آواز گربه‌هاي پشمالو را،

و در زيرترين گام موسيقايي مژده مي‌دهد.

و پيژامه‌ام را مشتلق مي‌گيرد

تاريكي حجاب پوست نيست

                        حجاب انبه‌اي هم

و دو گيلاسي كه به گوشهايت مي‌آويختي

            با گلبرگ‌هاي قرمزي كه روزهاي آخر به ناخن‌هايت مي‌چسباندي

حتّي آن برگ انجير هم در اوّلين روزها

            تنها كنجكاوي سرانگشتانم را قلقلك مي‌داد.

و يادش بخير، صبح‌ها

من لبخند تو

            و تو مال من را

            در دو پهلوي مقعّر سيبي كه خورديم

                                                جا مي‌زديم

                                                            علي‌رضا نويم

مصاحبه

 به بهانه‌ي پخش سريال شهريار

نظرات من و دوستان عزيزم ، محمد علي بهمني، حافظ موسوي، خسرو احتشامي و سعيد بيابانكي در مورد شهريار و جايگاه او در ادبيات فارسي و همچنين روز شعر و شاعر در روزنامه كارگزاران چهار شنبه ۸ اسفند ماه ۱۳۸۶

در حاشيه‌ي جشنواره‌ي شعر فجر

 

تعفن شاشتان

            زاينده رود را به گند كشيد

و مادي ها در شهر لجن مي‌پراكنند

            شهر شما را تف مي‌كند

                                         سر بالا

                                                  م - راهي

نقشة تاريخي اصفهان

                                    

وقتي كه تنبل از درخت پايين بياد!

اين تصوير، عكس نقشة تاريخي اصفهان است،كه شاه‌سياه در دو سه سال گذشته از نو طراحي و چاپ كرده!

شايد شاعران جوان اصفهان و بخصوص، بچه‌هاي انجمن كمال ندونند شاه‌سياه كجاست يا كدوم گوريه و مشغول چه كاريه يا چه غلطي مي‌كنه، و اگر بفهمند و من بگم، حتماً كلاه‌شون نوك دوتا شاخ وامي‌سه!!

اصل خبر كه البته خيلي خًشه! چون شاه‌سياه بالاخره يه كار خوب كرد و دست از سر شعر و شاعري(كه خداييش هم نه شعر بلد بود و نه شاعر بود) برداشت! تو چند سال گذشته چند تا كتاب و مقاله  نوشت كه  بعضي هم چاپ شدند(از جمله: كتاب‌ «هًي رام» مجموعه شعرش بود؛ در كتاب «خيره به فانوس خيال» چهار تا از فيلم‌هاي بيضايي را نقد اسطوره شناسي كرد؛ كتاب «ساعت پنج عصر» مجموعه دو تا از نمايشنامه‌هاشه؛در كتاب «مرگي كه محاكمه و محاكات زندگي است» سه تا از قصه‌هاي تولستوي را نقد كرده؛ رمان «پرنسس كلو»، نوشتة مادام دولافايت، را نقد و بررسي كرده كه به اندازه خود رمان شده و در همان كتاب هم چاپ شد؛ و..در مقالة «از قدرت معطوف به اسطوره تا اسطورة معطوف به قدرت» يك بحث اسطوره شناسي مطرح كرده؛ در مقالة «ما همه رؤياي يك خدا هستيم» نقد يكي از كتاب‌هاي بورخس است اما آخرش سرتا پاي بورخس را «چيز» مال كرده و حتي مدعي شده قصه‌هاش را از متون شرقي و از جمله، از متون تاريخي عرب دزديده و يكي دو مقاله ديگه كه زياد مهم نيستند)!!! ضمناً نقشة بافت قديم شهر نايين را هم روي سنگ چاپ كرد كه توي موزة مردم شناسي نايين نگه‌داري مي‌شه. نقشة باقت آران و بيدگل هم را روي سراميك چاپ كرده كه قرار بوده اون هم توي موزة آران و بيدگل نصب بشه اما من نمي‌دونم، خودش هم نمي‌دونه كه بالاخره به موزه داده شده يانه!

چندسال قبل هم براي تهية راهنماهاي گردشگري شهرستانهاي بيستگانة استان اصفهان، سراسر استان را مطالعه كرد كه 9 جلد از آنها چاپ شدند و بعد از اون بود كه خطش عوض شد و  چندساليه كه مشغول تهية نقشة شهري و گردشگري(يا به قول خودش نقشة كارتوگرافي) شهرهاست. تا حالا  نقشة هفت شهر بزرگ و كوچك را هم طراحي و چاپ كرده! نقشة تاريخي اصفهان آخرين كار اون بود.الحق كه زحمت كشيده و الحق كه سليقه هم به خرج داده؛ من نمي‌دونم اين آدم كج سليقه را چه به اين سليقه‌ها!

گفتني است كه در بين شهرهاي ايران فقط اصفهان و تهران نقشة تاريخي دارند.نقشة تاريخي اصفهان قريب صدسال قبل به وسيلة شخصي به نام سلطان سيد رضاخان تهيه شده بوده(البته اين بنده خدا، چون «سلطان» ناميده مي‌شده لزوماً پادشاهي نبوده، بلكه سلطان در دورة قاجار يك درجة نظامي معادل سروان بوده!)ولي نقشه در دسترس نبود تا اينكه كك تو پاچة شاه‌سياه افتاد و خواست اونو از نو طراحي كنه.اين شد كه مدت دوسال مشغول طراحي اين نقشه بود و با تحقيقات ميداني و كتابخانه‌اي هم نامها و اطلاعات و مندرجات و داخل نقشه را يافته و به نقشه افزود. دكتر مظاهري و دكتر شفقي هم مشاوراش بودند! اين نقشه الآن مرجع محققين بسياري است...بعد هم خودش را جر داد تا تونست چاپش كنه حالا هم داره خودشو جر مي‌ده تا بلكه فروش كنه (يا آن را به فروش برساند!) اما؟!؟!؟

امروز كه دوشنبه بود رفته بودم خونه‌اش، مرتب خودشو جر مي‌داد!

  

چند کاریکلماتور

 

 

۲۱)     با اين كه يك عمر درد كشيد؛ هيچ اثري از خود به جاي نگذاشت.

۲۲)     از وقتي پا تويِ كفشِ ديگران مي‌كند؛ كفش‌هايش هميشه نو است.

۲۳)    صندوقِ صدقه تلفنِ عموميِ ارتباط با خداست.

۲۴)     پسته‌يِ خندان زودتر مي‌ميرد؛ آدم خندان ديرتر.

۲۵)     امروزه آفتابه‌ها از ترسِ آفتابه‌دزدان، آفتابي نمي‌شوند

۲۶)     آن قدر آفتابي شد كه خودش را جايِ خورشيد گذاشت.

۲۷)     تلفن عمومي‌هايِ كميته‌يِ امداد هميشه خراب است.

۲۸)     آن قدر در خود فرو رفت كه گندش درآمد.

۲۹)     آن قدر خودخوري كرد كه تمام شد.

۳۰)   مردم تا خودخوري مي‌كنند گرسنه نيستند.

                                                       محمد مستقیمی(راهی)