سلام دوستان ! لازم مي‌دانم همين جا از همه‌ي دوستان و آشنايانم كه در سوگ مادر با من به طرق مختلف همدردي كرده‌اند سپاسگزاري كنم.

۱۵۱)     درخت، آتشِ زيرِ خاكستر است.

۱۵۲)     وقتي خلقتِ ما بر باد است؛ هستيِ ما بر باد نباشد؟

۱۵3)     حلقه‌يِ «قفس» كه بشكند؛ «نفس» مي‌شود.

۱۵4)     اكر دست دعا را بگيري دعايت مي‌كند.

۱۵5)     وقتي حتّي سرِ خورشيد ير ديواري هست؛ چرا سرِ ما نباشد؟

۱۵6)     از وقتي دامنِ چين‌دار مي‌پوشد؛ هوسِ چين به سرم مي‌زند.

۱۵7)     عصا، روروكِ پيري و روروك، عصايِ كودكي‌ست.

۱۵8)     دامنش نازك است يا نازكش دامن است.

۱۵9)     آيينه با آن كه سراپا چشم است نمي‌بيند.

1۶0)     منبر، من‌آور است؛ من‌بر نيست.

                                                        (م-راهي)