دیش سپید ـ ادبی

شعر انگليسي

dish-sepid — Thu, 24 Jul 2008 21:33:42 GMT

Garden of Love, The
by William Blake

I laid me down upon a bank,

Where Love lay sleeping;

I heard among the rushes dank

Weeping, weeping.

Then I went to the heath and the wild,

To the thistles and thorns of the waste;

And they told me how they were beguiled,

Driven out, and compelled to the chaste.

I went to the Garden of Love,

And saw what I never had seen;

A Chapel was built in the midst,

Where I used to play on the green.

And the gates of this Chapel were shut

And "Thou shalt not," writ over the door;

So I turned to the Garden of Love

That so many sweet flowers bore.

And I saw it was filled with graves,

And tombstones where flowers should be;

And priests in black gowns were walking their rounds,

And binding with briars my joys and desires.

باغ عشق

ويليام بلك

غمگنانه

بر ساحل دراز كشيدم

در خوابگاه عشق

از ميان ني‌هاي خيس

هاي هاي گريه‌اي

به گوش مي‌رسيد

به ميان خلنگزار وبيشه رفتم

وآن هرزگان به من گفتند

چگونه اغفال

رانده

و عفيف ناميده شده‌اند

به باغ عشق رفتم

ديدم آنچه را كه هرگز نديده بودم

كليسايي كوچك

در ميانش روييده بود

آنجا كه من عادت داشتم روي چمن‌ها بازي كنم

با درهايي بسته

كه بر روي آن نوشته شده بود «تونبايد»

به باغ برگشتم

گل‌هاي خوشبو پژمرده بودند

و ديدم كه باغ پرشده بود

از گودال‌ها

و سنگ قبرها

همان جايي كه گل‌ها نبودند

و كشيش‌ها

با طيلسان‌هاي سياه

دور خودشان مي‌چرخيدند

و به بند مي‌كشيدند

با حصاري از روزيال

خوشي‌ها و آرزوهاي مرا

گزاشتار: محمّد مستقيمي(راهي)

هی هی

dish-sepid — Tue, 15 Jul 2008 18:52:18 GMT

نريان‌ها را

هي هي

پالان زديد

تا اخته شدند

ماديان ها

هي هي

قاطر زاييدند

هي هي طويله‌هاي سترون !

(م-راهی)

چند کاریکلماتور

dish-sepid — Wed, 09 Jul 2008 19:19:18 GMT

۶۱) ديوارِ چين رويِ پيشانيش بود.

۶۲) هيچ كس به اندازه‌يِ «جربزه»، بز نمي‌آورد.

۶۳) «توان»، وقتي «ناتوان» شود «نا» دارد.

۶۴) آمد اصلاح كند؛ ترسيد تكفيرش كنند.

۶۵) سرنوشتِ طاس‌ها بهتر خوانده مي‌شود.

۶۶) گناهكار، وقتي بي‌گناه شد كار به دست آورد.

۶۷) تا از اخمِ خود كاست خم شد.

۶۸) «شرم‌زده»، وقتي «زده» شد ديگر شرم نداشت.

۶۹) وقتي ننگ به بار آورد او را تكاندند.

۷۰) اگر با چنگالِ مرگ غذا بخوري از زندگي سير مي‌شوي

م- راهی

مصاحبه با روزنامه اصفهان زیبا

dish-sepid — Sat, 05 Jul 2008 09:45:18 GMT

بررسى فضاى ادبى اصفهان و رسالت اهل قلم در گفت‌وگو با نويسندگان و شاعران
ادبيات اصفهان در جستجوى آينده‌اى روشن

گروه فرهنگ و هنرـ زهره طلوعى:‌از ديرباز تاكنون از قداست معنوى بسيارى از رفتارها سخن گفته‌اند اما كمتر شنيده‌ايم كه از قداست اشيا سخن بگويند و قلم، تنها شيئى است كه به كرات از قداست آن سخن گفته‌اند و ذات اقدس الهى با نام آن سوگند ياد كرده است و اين خود، جايگاهى رفيع براى قلم و قداست آن بنا مى‌نهد، گويى قلم شيئى است كه از آسمان نازل و در دست آدمى به وديعه نهاده شده است. وديعه‌اى گرانبها كه بى‌شك در روز حساب بازخواستى عظيم را مى‌طلبد و به همين واسطه است كه اهالى قلم جايگاهى حساس و خطير دارند.

پينك پونگ ۱۰

dish-sepid — Tue, 01 Jul 2008 19:57:18 GMT

پينك

پونك پينك

پونك...

به هوا بروي

به زمين بيايي

همين است كه هست

(م-راهی)

موریانه ها

dish-sepid — Sun, 22 Jun 2008 07:57:08 GMT

موش‌هاي خانگي

در فاضلاب‌ها

آنقدر فربه شده‌اند

كه از در تو نيايند

نگران نباش

كتاب‌ها را موريانه‌ها خوانده‌اند

(م-راهي)

چند کاریکلماتور

dish-sepid — Thu, 12 Jun 2008 19:16:18 GMT

۵۱) ابرها آسمان را ملافه كردند.

۵۲) تنگِ بزرگ، اقيانوسِ ماهيِ كوچك است.

۵۳) موج، حوصله‌يِ درياست كه سرمي‌رود.

۵۴) رفتيم رژيم بگيريم؛ رژيم ما را گرفت.

۵۵) سرم درد مي‌كند براي دردِ سر.

۵۶) پيكرتراشِ بدبين دشمن مي‌تراشد.

۵۷) در پژواكِ صدايت، دشمن شناخته مي‌شود.

۵۸) مار تا بيمار شد؛ مرد.

۵۹) نقاشي كه خجالت مي‌كشيد معتاد شد.

۶۰) طولي نكشيد ولي معتاد شد

م- راهی.

شعر انگلیسی

dish-sepid — Mon, 02 Jun 2008 20:16:18 GMT

The word's love poetry

p.304

British poetry

When you are old

William butler yeats

(1885-1939)

When you are old

When you are old and gray and full of sleep.

And nodding by the fire, take down this book,

And slowly read, and dream of the soft look

Your eyes had once and of their shadows deep;

How many loved your moments of glad grace

And loved your beauty with love false or true;

But one man loved the pilgrim soul in you,

And loved the sorrows of your changing face.

And bending down beside the glowing bars

Murmur a little sadly, how love fled

Anol paced upon the mountains overhead.

And hid his face amid a crowd of stars.

عاشقانه‌هاي جهان

ص 304

شعر انگلستان

روزهاي پيري

ويليام بوتلر ييتز

(1939-1865)

روزهاي پيري

آنگاه كه پير، سپيدموي و خواب‌آلوده‌اي

و در كنار آتش چرت مي‌زني

اين كتاب را بردار و بخوان به آرامي

و به رؤيايي شيرين درشو!

چشمانت، ناگهان

از سايه‌هاي رؤيا سنگين مي‌شوند

چه دوست‌داشتني

لحظه‌هاي شاد كامرانيت!

و چه دل‌انگيز

زيباييت!

با عشقي راستين يا دروغين

مردي بود كه مي‌پرستيد

روح مسافريت را

و دوست مي‌داشت

اندوه گونه‌گون چهره‌ات را

خميده مي‌ايستاد

بر پيشخوان درخشان پياله‌فروشي‌ها

غرغركنان

و اندكي اندوهگين

كه چگونه عشق گريخت

آنك!

گام برمي‌دارد

بر فراز كوه‌هاي بالادست

و پنهان مي‌كند چهره‌اش را

در انبوه ستارگان

گزاشتار: محمّد مستقيمي(راهي)

پينك پونگ ۹

dish-sepid — Sat, 24 May 2008 20:14:18 GMT

پينك

پونك پينك

پونك...

مي‌رانندت

كه برنگردي

(م-راهی)

عفت كلام

dish-sepid — Fri, 16 May 2008 23:22:18 GMT

آنقدر كلاغها به خشكسا لي ريدند

كه ناودانها گرفت

خوابيده بوديم

كه آسمان غافل گير مان كرد

حالا سقف آنقدر چكه كند

كه جانش بالا بيايد

هنوز آنقدر عفّت كلام داريم

كه نگوييم

م - راهي